Teoria Umysłu

Zdolność wyobrażenia sobie, że ktoś inny myśli inaczej niż ty.

Teoria umysłu to zdolność poznawcza polegająca na przypisywaniu innym ludziom odrębnych stanów mentalnych - przekonań, intencji, wiedzy, pragnień - które mogą różnić się od naszych własnych i od obiektywnej rzeczywistości.

Mechanizm angażuje wyspecjalizowaną sieć mózgową, obejmującą między innymi przyśrodkową korę przedczołową, która aktywuje się specyficznie wtedy, gdy próbujemy zrozumieć perspektywę innej osoby. Ta zdolność rozwija się stopniowo u dzieci, zwykle w pełni dopiero między czwartym a piątym rokiem życia.

Przykład: klasyczny test "fałszywego przekonania" pokazuje dziecku, jak Ania chowa cukierek w pudełku, a potem wychodzi z pokoju. Podczas jej nieobecności Basia przekłada cukierek do innego miejsca. Dziecko poniżej czwartego roku życia zwykle odpowiada, że Ania po powrocie będzie szukać cukierka tam, gdzie on faktycznie jest - nie rozumie jeszcze, że Ania ma inną, błędną wiedzę o świecie niż ono samo.