Dlaczego godzina strachu trwa dłużej niż godzina zabawy?
Subiektywne poczucie czasu to zjawisko, w którym obiektywnie identyczny odcinek czasu wydaje się dłuższy lub krótszy w zależności od naszego stanu emocjonalnego i poziomu skupienia uwagi - mózg nie mierzy czasu jak zegar, lecz konstruuje jego poczucie na podstawie wewnętrznych sygnałów.
Mechanizm wiąże się z aktywnością wewnętrznego "zegara" opartego na tempie akumulacji impulsów nerwowych: silne emocje, zwłaszcza strach, przyspieszają to tempo, przez co mózg rejestruje więcej "jednostek" w danym odcinku czasu i subiektywnie odczuwa go jako dłuższy. Nuda i skupienie działają odwrotnie, kompresując poczucie upływu czasu.
Przykład: minuta oczekiwania w gabinecie dentystycznym przed bolesnym zabiegiem wydaje się ciągnąć w nieskończoność, podczas gdy godzina spędzona na fascynującej rozmowie z przyjacielem mija w mgnieniu oka. Zegar tyka w tym samym tempie w obu sytuacjach - zmienia się tylko to, jak mózg go odczytuje.