Głód Dotyku

Brak fizycznego kontaktu boli tak samo jak brak jedzenia.

Głód dotyku to stan chronicznego niedoboru fizycznego kontaktu z innymi ludźmi, który wywołuje realne skutki psychologiczne i fizjologiczne - podwyższony poziom kortyzolu, obniżony nastrój, osłabioną odporność i zwiększone poczucie samotności.

Mechanizm wynika z tego, że dotyk aktywuje wydzielanie oksytocyny, hormonu odpowiedzialnego za poczucie bezpieczeństwa i więzi społecznej. Bez regularnej stymulacji dotykowej ten system nagrody pozostaje niedostatecznie pobudzony, co organizm odczuwa podobnie do innych form deprywacji.

Przykład: osoby mieszkające samotnie, które przez dłuższy czas nie doświadczają uścisku, przytulenia czy zwykłego dotyku dłoni drugiej osoby, często zgłaszają wzmożony niepokój i obniżony nastrój - mimo że nie potrafią wskazać konkretnej przyczyny. Mózg rejestruje brak dotyku jako formę deprywacji, nawet jeśli świadomie tego nie nazywamy.