Więź Traumatyczna

Silna więź może powstać właśnie z powodu krzywdy, nie mimo niej.

Więź traumatyczna to silne emocjonalne przywiązanie, które rozwija się między ofiarą a sprawcą przemocy w wyniku cyklicznego naprzemiennego doświadczania krzywdy i chwil intensywnej bliskości lub ulgi po jej ustaniu.

Mechanizm opiera się na naprzemiennym, nieprzewidywalnym wzmocnieniu: okresy napięcia i strachu, po których następuje "pogodzenie" pełne czułości, tworzą intensywne huśtawki emocjonalne i biochemiczne, które paradoksalnie zacieśniają więź silniej niż stabilna, spokojna relacja. Mózg wiąże ulgę po cierpieniu z osobą, która to cierpienie spowodowała.

Przykład: po gwałtownej kłótni, w której partner był wyjątkowo raniący, następuje etap intensywnych przeprosin, czułości i obietnic zmiany. Ofiara czuje wtedy niezwykłą bliskość i ulgę, silniejszą niż w normalnych, spokojnych momentach relacji - i to właśnie te cykle, nie zwykła codzienność, budują najsilniejsze, najtrudniejsze do zerwania przywiązanie.