Społeczne Próżniactwo (Social Loafing)

Dlaczego w grupie każdy się mniej stara?

Społeczne próżniactwo to skłonność do wkładania mniej wysiłku w zadanie, gdy pracujemy w grupie, niż gdy robimy to samo w pojedynkę. W badaniu Latané, Williamsa i Harkinsa z 1979 roku studenci mieli krzyczeć i klaskać jak najgłośniej, a w szóstce każdy hałasował o ponad połowę słabiej niż sam i słabł nawet wtedy, gdy tylko myślał, że krzyczy z innymi.

Gdy liczy się tylko wspólny wynik, nikt nie widzi, ile dołożyła konkretna osoba, więc znika i pochwała za starania, i wstyd za ich brak. Odpowiedzialność rozkłada się na całą grupę, a własny wkład wydaje się kroplą w morzu, która i tak niczego nie zmieni.

Przykład: pięć osób na studiach dostaje wspólną prezentację z jedną oceną dla całej grupy. Tydzień przed terminem okazuje się, że wszystkie slajdy zrobiły dwie osoby, a pozostała trójka, która tylko wrzuciła po jednym linku do wspólnego folderu, szczerze uważa, że też się przyłożyła.