Prawie każdy uważa się za osobę ponadprzeciętną.
Iluzja wyższości to tendencja do oceniania własnych umiejętności, cech i szans jako lepszych od przeciętnej - zjawisko statystycznie niemożliwe w skali całej populacji, bo z definicji nie każdy może być powyżej średniej.
Mechanizm chroni poczucie własnej wartości: mózg preferencyjnie przetwarza informacje potwierdzające pozytywny obraz siebie i bagatelizuje dowody przeciwne. To wygodne zniekształcenie utrzymuje motywację i dobre samopoczucie kosztem dokładności samooceny.
Przykład: w klasycznym badaniu 93% amerykańskich kierowców oceniło swoje umiejętności prowadzenia samochodu jako lepsze niż przeciętne. Matematycznie niemożliwe jest, żeby prawie wszyscy byli ponadprzeciętni - a mimo to każdy z osobna był o tym głęboko przekonany.