Syndrom Sztokholmski

Kiedy zakładnik zaczyna bronić swojego oprawcy.

Syndrom sztokholmski to zjawisko, w którym osoba przetrzymywana lub krzywdzona przez dłuższy czas rozwija pozytywne uczucia wobec swojego oprawcy, a nawet zaczyna go bronić i identyfikować się z jego celami.

Mechanizm powstaje jako strategia przetrwania: w sytuacji skrajnej zależności od kogoś, kto kontroluje życie i śmierć, mózg szuka sposobu na redukcję lęku. Każdy najmniejszy przejaw życzliwości ze strony oprawcy zostaje wyolbrzymiony emocjonalnie, bo daje złudne poczucie bezpieczeństwa i nadziei.

Przykład: nazwa zjawiska pochodzi od napadu na bank w Sztokholmie w 1973 roku, gdzie zakładnicy po kilku dniach zaczęli bronić napastników przed policją i odmawiali zeznań przeciwko nim - mimo że byli przez nich przetrzymywani z bronią przy głowie.